dakikalar bir bir kaybolurken avuçlarımın içinden,

zamana hayata inat kendi elimle imha etmenin mücadelesini veriyorum.

içimi rahatlatmak adına...nasıl yok olur hiç bilemediğim.....

işte bu sancı ile köşeme çekilip düşüncelerimdeydim yarı uykulu çoğu zaman....

yaşanmışlar ve yaşanacak olanlar, garip kurgularda avuntulardaydım..

karamsar mı, kederli mi?

......

inanmalı mıyım (mıydım) bilemiyorum...

işte şöyle garipçeyim.....